भारताच्या अंतराळ कार्यक्रमातील हा एक महत्त्वाचा टप्पा असल्याचे इस्रोने म्हटले आहे. स्पॅडेक्स हे ऑर्बिटल डॉकिंगमध्ये भारताची क्षमता प्रस्थापित करण्यासाठी एक महत्त्वाकांक्षी मोहीम आहे, भविष्यातील मानवयुक्त अंतराळ मोहिमेसाठी आणि उपग्रह सेवा मोहिमांसाठी एक महत्त्वपूर्ण तंत्रज्ञान आहे. त्याच्या मदतीने मानवाला एका अंतराळयानातून दुसऱ्या अंतराळात पाठवणे शक्य होणार आहे.
देशाचे स्वतःचे स्टेशन – ‘इंडियन स्पेस स्टेशन’ बांधले जाईल
भारताच्या अंतराळ महत्त्वाकांक्षा पूर्ण करण्यासाठी स्पेस ‘डॉकिंग’ तंत्रज्ञान आवश्यक असेल, ज्यामध्ये चंद्रावर मानव पाठवणे, नमुने मिळवणे आणि देशाचे स्वतःचे अंतराळ स्थानक – भारतीय अंतराळ स्थानक तयार करणे आणि चालवणे समाविष्ट आहे. सामायिक मिशन उद्दिष्टे साध्य करण्यासाठी एकापेक्षा जास्त रॉकेट प्रक्षेपण नियोजित असताना ‘डॉकिंग’ तंत्रज्ञान देखील वापरले जाईल.
इस्रोने सांगितले की पीएसएलव्ही रॉकेट दोन अंतराळयान – स्पेसक्राफ्ट ए (एसडीएक्स01) आणि स्पेसक्राफ्ट बी (एसडीएक्स02) – एका कक्षेत घेऊन जाईल जे त्यांना एकमेकांपासून पाच किलोमीटर अंतरावर ठेवेल. नंतर, इस्रो मुख्यालयातील शास्त्रज्ञ त्यांना तीन मीटरने जवळ आणण्याचा प्रयत्न करतील, त्यानंतर ते पृथ्वीपासून सुमारे 470 किलोमीटर उंचीवर एकत्र विलीन होतील.
लॉन्च झाल्यानंतर 10 ते 14 दिवसांनी डॉकिंग आणि अनडॉकिंग प्रक्रिया होणे अपेक्षित आहे.
इस्रोच्या अधिकाऱ्यांनी सांगितले की, सोमवारी प्रक्षेपण झाल्यानंतर सुमारे 10 ते 14 दिवसांनी ही प्रक्रिया होणे अपेक्षित आहे. ‘डॉकिंग’ आणि ‘अनडॉकिंग’ प्रयोग केल्यानंतर, दोन्ही उपग्रह दोन वर्षे स्वतंत्र मोहिमांसाठी पृथ्वीभोवती फिरत राहतील. SDX-1 उपग्रह उच्च रिझोल्यूशन कॅमेरा (HRC) ने सुसज्ज आहे आणि SDX-2 मध्ये दोन पेलोड आहेत, एक लघु मल्टीस्पेक्ट्रल (MMX) पेलोड आणि रेडिएशन मॉनिटर (RADMON).
ISRO ने सांगितले की हे पेलोड उच्च-रिझोल्यूशन प्रतिमा, नैसर्गिक संसाधनांचे निरीक्षण, वनस्पती अभ्यास आणि इन-ऑर्बिट रेडिएशन पर्यावरण मोजमाप प्रदान करतील, ज्यामध्ये एकाधिक अनुप्रयोग आहेत. ‘स्पॅडेक्स मिशन’मध्ये, ‘स्पेसक्राफ्ट ए’ मध्ये उच्च रिझोल्यूशन कॅमेरा आहे, तर ‘स्पेसक्राफ्ट बी’ मध्ये एक लघु मल्टीस्पेक्ट्रल पेलोड आणि रेडिएशन मॉनिटर पेलोड आहे. हे पेलोड उच्च रिझोल्यूशन प्रतिमा, नैसर्गिक संसाधनांचे निरीक्षण, वनस्पती अभ्यास इ. प्रदान करतील.
स्टार्ट अप्स आणि खाजगी संस्था अवकाशात प्रयोग करतील
सोमवारी दोन उपग्रह प्रक्षेपित केल्यानंतर काही काळ कक्षेत राहणाऱ्या पीएसएलव्ही रॉकेटच्या चौथ्या टप्प्यामुळे स्टार्ट अप आणि खासगी संस्थांना अवकाशात प्रयोग करण्याची संधी मिळणार आहे. या प्रकल्पांना प्रत्यक्षात आणण्यासाठी भारताचे अंतराळ नियामक एक समान दुवा म्हणून उदयास येत आहे.
PSLV ऑर्बिटल एक्सपेरिमेंट मॉड्यूल (POEM) अंतराळातील विविध तंत्रज्ञानाचे प्रात्यक्षिक करण्यासाठी 24 प्रयोग करेल. यातील 14 प्रयोग भारतीय अंतराळ संशोधन संस्था (ISRO) च्या विविध प्रयोगशाळांशी संबंधित आहेत आणि 10 प्रयोग खासगी विद्यापीठे आणि ‘स्टार्ट-अप्स’शी संबंधित आहेत.
स्टार्ट-अप आणि खाजगी विद्यापीठांच्या उपकरणांमधील एक समान दुवा म्हणजे भारताचे अंतराळ नियामक आणि प्रवर्तक, इंडियन नॅशनल स्पेस प्रमोशन अँड ऑथोरायझेशन सेंटर (IN-SPACE) च्या अहमदाबाद मुख्यालयात असलेले तंत्रज्ञान केंद्र.
इन-स्पेसचे संचालक राजीव ज्योती म्हणाले, “आम्ही त्यांना चाचणी सुविधा तसेच कोणत्याही समस्या सोडवण्यासाठी सल्लागारांच्या मदतीसह सर्व सहकार्य देतो.”
बाह्य जागेत बिया वाढवण्याचा प्रयत्न करत आहे
बाह्य अवकाशात बीज उगवणाचे प्रात्यक्षिक, भंगार पकडण्यासाठी रोबोटिक आर्म आणि ग्रीन प्रोपल्शन सिस्टीमची चाचणी हे ‘POEM-4’, इस्रोच्या PSLV रॉकेटच्या चौथ्या टप्प्यासाठी नियोजित काही प्रयोग आहेत.
ISRO ने विक्रम साराभाई स्पेस सेंटर (VSSC) द्वारे विकसित केलेल्या ऑर्बिटल प्लांट स्टडीज (CROSPS) साठी कॉम्पॅक्ट रिसर्च मॉड्यूलचा भाग म्हणून सक्रिय थर्मल कंट्रोलसह बंद बॉक्ससारख्या वातावरणात बियाणे उगवण आणि वनस्पती पोषण ते दोन पानांच्या टप्प्यापर्यंतचे प्रयोग केले आहेत. चवळीच्या आठ बिया वाढविण्याचे नियोजन आहे.
एमिटी युनिव्हर्सिटी, मुंबईने विकसित केलेल्या एमिटी स्पेस प्लांट एक्सपेरिमेंट मॉड्यूल (एपीईएमएस) अंतर्गत मायक्रोग्रॅविटी वातावरणात पालकाच्या वाढीचा अभ्यास करण्याची योजना आहे. VSSC ने विकसित केलेले ‘डेब्रिज कॅप्चर रोबोटिक मॅनिप्युलेटर’ अवकाशातील वातावरणात ‘रोबोटिक मॅनिपुलेटर’शी बांधलेले भंगार कॅप्चर करण्याचे प्रात्यक्षिक दाखवेल.
